در مراقبه بودایی شما چهار زانو مینشینید چشمانتون رو میبندید و سعی میکنید با تمرکز بر نفس کشیدن خودتان در منطقه بینی و روی لب بالائیتان کارتان را شروع کنید. با این کار شما تمرین میکنید تا از تمام حس هایی که ریز و جزیی هستند در اون منطقه محدود آگاه شوید. بعد از چند روز تمرین به این شکل مرحله دیگری شروع می شود و شما در این مرحله، تمرین اولیه را در سطح کل بدن گسترش میدهید و در واقع به اسکن سطح بدنتان میپردازید یعنی نسبت به حس های ریز و درشتی که در سطح بدنتان دارید آگاه می شوید. در ابتدا به دلیل عادت ما تنها حس های قوی و بزرگ را دریافت میکنیم اما به تدریج متوجه حس های بسیار جزیی و ریز مثل مور مور شدن یا سردی یا گرمی یا خارش یک قسمت کوچک از پوستتان هم آگاهی پیدا میکنید . در این مرحله شما نسبت به این حس ها دو جور واکنش دارین یعنی نسبت به حسهای قوی و دردناک حس تنفر و نسبت به حسهای ریز و ظریف حس تمایل و خوش آمدن دارید. شما باید واکنش تنفر و خوش آمدن نسبت به این حس ها را کم کم فراموش کنید . آنهم با این استدلال که این حس ها گذرا هستند و ماندگار نمیمانند.به این ترتیب شما سعی میکنید تنها به تماشای این حس ها بپردازید و از واکنش نسبت به آنها بپرهیزید. با این تمرین شما هنگام اسکن کردن سطح بدنتان در حین مراقبه دیگر هیچ حسی را به دیگری ترجیح نمیدهید بلکه به صورت خنثی همه حس ها اعم از ظریف و خوش آیند یا قوی و دردناک را فقط تماشا میکنید و ضمنا در درک و آگاهی از حس های بسیار ظریف که تا به حال از وجودشون بی خبر بودید قدرت پیدا میکنید. نتیجه این تمرین این است که به صورت ناگهانی دردهای قوی و متمرکز در نقاط مختلف بدن ( عمدتا در ناحیه زانوها و پشت کمر ) از بین میروند و شما به راحتی میتونید بدون مانع و مکث به اسکن سطح بدنتان ادامه بدهید ... مجموعه این تمرین ها در مراقبه به شیوه بودایی این امکان را میدهد تا شما درلحظه قرار بگیرید و بتوانید از فعالیت بیهوده ذهن خودتون جلوگیری کنید و به عبارتی از رفتن به زمان ( گذشته و آینده ) و پرسه زدن در آرشیو منجمد ذهن که تنها تصاویری راکد و غیر واقعی هستند رها شوید
تمام این توضییحات بدون تجربه خودتان در این نوع مراقبه تقریبا بیهوده است و چیزی به شما نمیدهد.
0 نظرات:
ارسال یک نظر